این جام هنوز هم مال یووه است

همین که ما داشتیم نگران می شدیم، یوونتوس یک بازی بی نهایت حرفه ای و هوشمندانه انجام داد تا آتالانتای اوج گرفته را 3‐1 پشت سر بگذارد و پیامی برای تمام رقبایش بفرستد: این جام هنوز هم مال یووه است.

وقتی ماسیمیلیانو الگری یک هفته ی کامل برای آماده سازی تیم مهلت داشته باشد، لذت نبردن از هوشی که یوونتوسش با آن بازی می کند کار دشواری است. مربی ای که می داند چطور همزمان هم حریف را متوقف کند و در عین حال از تجربه ی تیمش استفاده کند توانست پیروزی ای سزاوارانه دشت کند.

او میرالم پیانیچ را به عنوان بازیکن پشت مهاجم در سیستم 4‐3‐1‐2 به کار گرفت و این بازیکن بوسنیایی کنترل اوضاع را چراغ خاموش بر عهده داشت چرا که هم تیمی هایش بیرحمانه دویدند و کارامد تیم رقیب را تحت فشار قرار دادند و و در تلاششان برای برملا کردن خام‌دستی آتالانتا متحد بودند. 3 گل و نمایشی قدرتمند از روحیه ی تیمی ، شبی خوب برای قهرمانان زخمی به ارمغان آورد، قهرمانی که وقتی به عنوان یک تیم بازی می کند، شکستش بسیار دشوار است.

نکات مثبت

هوش تاکتیکی آلگری تمام تفاوت دیشب را رقم زد. او نقشه ی بازی را زیرکانه طرح ریزی کرد، یوونتوس توانایی آتالانتا برای بازی سریع و مستقیم را با قطع کردن گزینه های این تیم را محدود کرد. در عین حال آزادیِ عمل جدید پیانیچ در زمین کسانی که مامور دفاع و مهار او بودند را گیج کرده بود. این بازیکن سرسختانه و با شخصیت بازی کرد، مربی الهام بخش ِ این ۳ بازیکن بود :  هافبک بوسنیایی برای اثبات ارزشش، ماریو مانژوکیچ برای اینکه بازی مرگ و زندگی اش را به نمایش بگذارد و دنیله روگانی برای اینکه سطحش را بالا ببرد و ثابت کند که به جرگه ی قهرمانان تعلق دارد. با این همه مصدومیت کار برای الگری سخت بوده است، اما وقتی به او زمان داده شود تا به شاگردانش روش صحیح را بیاموزد، هرگز ناامیدتان نمی کند.

نکات منفی

یوونتوس گاهی تمرکزش را از دست می دهد و در عین حال به نظر می رسد با عملکرد سامی خدیرا و استورارو خط میانی فاقد کیفیت لازم است، اما شاید نکته ی منفی واقعی که ارزش صحبت کردن داشته یاشد، گنسالو ایگوایین باشد.

 از این مهاجم 90 میلیونی خواسته می شود تا خود را فدای جریان یافتن بازی در خط حمله کند، به عقب برگردد و به بازیسازی کند که ناگزیر تمام کنندگی اش در نوک حمله را تحت تاثیر قرار می داد. ایگوایین تنها درصورتی ارزش خرید داشت که بتواند ضامن گل زدن در محوطه ی جریمه شود اما به خاطر غیبت های فراوان بازیکنان حامی، مانند دیبالا، به نظر می رسد توانایی های فراوان این مهاجم همچنان هدر می رود.

نمره ی مربی از 10:

8

اینکه یک هفته آماده سازی چقدر می تواند برای یک تیم موثر باشد قابل توجه است. یوونتوس نه یکپارچه ― مشتاق فداکاری و تلاش برای یک دیگر ― بازی کرد، بلکه به نظر می رسد الگری توانسته پست مناسب پیانیچ را هم پیدا کند، جایی که او توانست تمام توانایی هایش را در آن شب به نمایش بگذارد.

نمرات بازیکنانی که بیشتر از 20 دقیقه در زمین بوده اند:

بوفون: 6

آتالانتا تنها 2 شوت در چارچوب داشت و این به بوفون اجازه داد در بخش اعظم زمان بازی تنها یک ناظر باشد، با این حال او همواره نسبت خطرات آگاه بود.

لیختشتاینر: 6

این دفاع کنار همواره برای تیم تلاش می کند و مصمم بود که برای لباسی که بر تن داد بجنگد. او نفوذ کرد تا راه حل هایی به تیم ارائه کند، اما نتوانست دقتی که در این سطح مورد نیاز است را فراهم آورد.

روگانی: 7

این بازیکن جوان دارد به آرامی ثابت می کند که می تواند یکی از اعضای حیاتی تیم باشد، او خونسرد، پخته و برازنده است و نه تنها هوشمندانه دفاع کرد، بلکه گل دوم یووه را هم به ثمر رساند تا نشان بدهد که اعتماد به نفس او رو به افزایش است.

کیه لینی: 6

جای تجربه و تعصب او خالی بود، اما به ندرت در دفاع دچار مشکل شد.

ساندرو: 7

گلش بی نقص بود، این بازیکن برزیلی با هوش و شجاعت جناح راست آتالانتا را نابود کرد و خواب را به چشمان آندره آ‌ کونتی آتالانتا حرام کرد. استارت های او بی نقص بود.

خدیرا: 5

شاهد عملکرد همیشگی این بازیکن نبودیم و او نتوانست فرارهای بُرنده ی همیشگی و رو به جلو را داشته باشد، اگرچه توانست به دفاع پوشش بدهد. اما محو بود.

مارکیزیو: 6

ممکن است همیشه ندرخشد، اما مارکیزیو پایه های بازی را به شکلی کارامد فراهم می کند تا ریتم لازم را به تیم بدهد. نزدیک بود گلی زیبا به ثمر برساند.

استورارو: 6

جنگجویی مصمم، اما از نظر فنی محدود که اجازه نمی دهد او واقعا روی بازی تاثیر بگذارد.

پیانیچ: 8

بالاخره نمایشی که همه ی ما منتظرش بودیم! به پیانیچ فرصت داده شد تا پرسه بزند و به تیم خلاقیت بدهد و درخشش فنی و تاثیری که می تواند روی بازی تیمش بگذارد را به رخ بکشد.

ایگوایین: 6

موقعیت خوبی را وقتی در برابر دروازه ی خالی قرار داشت از دست داد. دوندگی های او خوب بود، اما با این سیستم و این پست مشکل دارد.

مانژوکیچ: 9

نمایشی عالی از مهاجمی که در هر موقعیتی خود را فدا می کند. شجاعانه دفاع کرد، به عقب بازگشت تا پوشش بدهد و گل هم زد تا نمایش تقریبا بی نقصش را تکمیل کند.

^{ماریو مانژوکیچ با اعتماد به نفس یوونتوس را برابر آتالانتا رهبری کرد}

تعویض ها:

لمینا: 6

نمایشی خوب از بازیکنی که انرژی و توان بدنی را به بازی تیم افزود.

کوادرادو: ―

نزدیک بود بازی را 4‐0 کند، اما مثل همیشه، فرصت سوزی کرد، نتوانست تصمیم درستی بگیرد.

اورا: ―

کمک کرد که استحکام تیم در خط دفاع حفظ شود.

^{مینا روزکی، ESPNFC}

«به اشتراک گذارید»

نازنین راهبر«نگارنده اخبار»

ارتباط با نگارنده: